[TE] Summer Homework

posted on 31 Aug 2013 19:27 by yufenglin in TE
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
Summer Homework
 
 
Nishiamane Hiyori [Kirameki] 2-A No. 14
 
 

               วันที่ 2 เดือนสิงหาคม

               อากาศแจ่มใส

               

               วันนี้ออกไปเดินเล่นข้างนอก เจอกับรถพยาบาลที่เปิดเสียงหวอ (เรียกอย่างนี้หรือเปล่านะ?) เสียงดังลั่น

               พอมองไปที่ป้ายหน้ารถดีๆ ก็เจอกับคำว่า Ambulance ที่กลับด้านอยู่…

               ทำไมต้องเขียนกลับด้านด้วยนะ แบบนั้นใครจะอ่านออกกัน

 

 

               วันที่ 15 เดือนสิงหาคม         

               ท้องฟ้าแจ่มใส

               

               อา…ใกล้วันเปิดเทอมแล้ว

               ฉันยังนึกไม่ออกหรอกว่าจะเอาอะไรไปส่งการบ้านดี

               เป็นคนที่ไม่มีความคิดสร้างสรรค์เอาซะเลยนะนิชิอามาเนะ ฮิโยริ

 

               ฉันเผลอมองแก้วสีๆ ที่พี่เคยซื้อให้ ตอนนี้มันวางอยู่บนชั้น

               พอแสงแดดสองผ่านมันสีก็สะท้อนไปตรงผนังห้อง

               ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าแค่ขวดแก้วหลากสี พอเอามาวางไว้ถูกที่ถูกทางจะสวยขนาดนี้

 

 

               วันที่ 16 เดือนสิงหาคม

               ท้องฟ้าแจ่มใส

 

               วันที่เดินออกไปที่สนามเด็กเล่นใกล้ๆ บ้าน ฉันเห็นมีกลุ่มนักเรียนม. ต้นมาเล่นบาสแถวนี้กันบ่อย

               บางครั้งก็แอบไปมองพวกเขาเหมือนกัน

               เท่จังเลยนะ อยู่ๆ ก็คิดแบบนี้ขึ้นมา

 

               ลูกบอลกระทบพื้นแล้วเด้งกลับขึ้นมา จากนั้นเขาก็ยกแขนขึ้นชูตลูก

 

               ถ้าเกิดว่าฉันขอเล่นด้วยจะเป็นอะไรไหมนะ?

               คิดไปอย่างนั้นเองล่ะค่ะ ไม่ไปขอจริงๆ หรอก

 


               วันที่ 18 เดือนสิงหาคม

               อากาศแจ่มใส หลังจากนั้นก็เริ่มมีเมฆปกคลุม

 

               วันนี้ก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดี

               ฉันลองวาดรูปเล่นๆ ดู ตอนเด็กๆ แม่เคยบอกว่าถ้าคิดอะไรไม่ออกให้วาดรูปไปเรื่อยๆ

               การวาดรูปจะเปิดเผยทั้งตัวตนภายนอกและตัวตนภายในของตัวเอง

 

               ฉันมองหน้ากระดาษ…การจรดดินสอลงบนหน้ากระดาษนี่เรียกว่าการสะท้อนได้ไหมนะ?

               ฉันลากเส้นดินสอลงไป สิ่งที่สะท้อนออกมาคือแกร์ไฟต์บนหน้ากระดาษ

               คงไม่ใช่ล่ะมั้ง
 
 

               วันที่ 24 เดือนสิงหาคม

               มีเมฆปกคลุม

 

               วันนี้พี่มาที่บ้านล่ะ หอบกีต้าร์ของพี่มาด้วย

               พี่บอกว่านานๆ ครั้งจะได้เจอน้องสาวเลยอยากทำอะไรให้น้องสาวบ้าง

               ฉันไม่ได้ชอบเพลงที่พี่เล่นนักหรอก แต่ถ้ามันทำให้พี่สนุกฉันก็จะนั่งฟัง

               

               เหมือนจะเคยอ่านในหนังสือมา การเล่นดนตรีในห้องก็เป็นการสะท้อนเหมือนกันนะ

               เสียงกระทบบนพื้นผิวของผนัง จากนั้นก็สะท้อนเข้าสู่หูของเรา

               อืม…ดูเป็นนามธรรมเกินไปหรือเปล่านะ

 

 

               วันที่ 26 เดือนสิงหาคม

               ท้องฟ้าแจ่มใส หลังจากนั้นก็มีเมฆปกคลุมและฝนตก

 

               วันนี้ฉันออกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะเหมือนเดิม พ่อโทรมาบอกแล้วว่าวันนี้คงไม่กลับบ้าน

               บางทีก็ลองคิดเล่นๆ ดูเหมือนกัน ‘อยากลองนอนที่สวนสาธารณะดู’ หรืออะไรทำนองนั้น

               แต่ว่าถ้าฉันทำแบบนั้นไปจริงๆ พี่ก็คงจะไม่ยอมแน่ๆ

               ทำไมพี่ต้องห่วงฉันขนาดนั้นกันนะ

 

               พอลองมองดูรอบๆ ก็เจอน้ำค้างบนใบไม้

               สวยจัง น้ำบนยอดใบไม้ที่เป็นสีใสๆ นั่น

 

               ฉันอยู่ตรงนั้นจนถึงเย็น ระหว่างทางกลับบ้านก็เจอกับแม่น้ำเลยลองนั่งลงบนพื้นหญ้าแถวๆ นั้น

               ตอนอยู่ใกล้ๆ แม่น้ำนี่อากาศเย็นดีจัง

               เพิ่งเห็นพระอาทิตย์ตกตรงแม่น้ำเป็นครั้งแรกล่ะ เงาสะท้อนของพระอาทิตย์บนแม่น้ำนั่น

               แสงสีส้มไหวๆ ที่โผล่ให้เห็นแค่ไม่กี่นาทีก่อนที่ท้องฟ้าจะมืด

 

               ทำไมเวลามันถึงเร็วนักนะ

 

               วันที่ 28 เดือนสิงหาคม

               ฝนตกปรอยๆ ทั้งวัน


               เพราะว่ายังไม่รู้จะเอาอะไรไปส่งการบ้านดี ฉันเลยเดินไปที่บ้านจิน

               จินทำหน้าตายใส่ฉันอีกแล้ว เฮ้อ

               ฉันอยู่ที่บ้านจินทั้งวัน พ่อแม่ของจินเอาขนมมาเลี้ยงฉันใหญ่เลย

               เกรงใจจัง

 

               ฉันจะต้องอ้วนขึ้นแหงๆ

 

               จินบอกว่าเห็นฉันว่างๆ อยู่ ก็เลยให้ช่วยดูร้านให้ซะอย่างนั้น บอกว่าเป็นค่าขนมที่ฉันกินเข้าไป

               บอกว่ามีชุดน่ารักๆ ด้วย ถ้าเกิดฉันอยากใส่ ถึงบ้านจินจะเป็นร้านขนม แต่ฉันคงไม่ต้องแต่งชุดเรียกลูกค้าหรอกมั้ง

               ไม่รู้จะเรียกว่าติดนิสัยหรือเปล่า แต่ตอนจินทำขนมน่ะดูจริงจังกว่าปกติเยอะเลย

               หลายๆ ครั้งที่จินหันมามองฉัน ฉันก็เห็นเงาสะท้อนของตัวเองด้วย

               โรแมนติกดีจัง เหตุการณ์แบบนี้น่าจะเอาไปเขียนนิยายได้นะ

 

               วันที่ 30 เดือนสิงหาคม

               ฝนตกปรอยๆ ทั้งวัน

 

               อ๋า! ตายแน่เลย! ฉันยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเอาอะไรไปส่งการบ้านดี!?

               ทำยังไงดีล่ะ ถ้าไม่ได้ส่งการบ้านฉันจะโดนหักคะแนนไหมนะ

               ไม่ชอบเลยความรู้สึกแบบนี้

 

               ฉันส่องกระจกแล้วมองภาพสะท้อนตัวเองจากในนั้น

               ไม่ต้องมามองฉันแล้วทำเป็นว่านั่นเป็นความผิดของฉันเลยนะ เธอเองก็มัวแต่เล่นจนไม่ได้ทำการบ้านไม่ใช่หรือไง?

               หวังว่าอาจารย์คงจะลืมการบ้านฤดูร้อนนะ

 
 
โฮววววววว เสร็จแล้วค่าาาาา
ดันมาคิดเอาไว้สุดท้ายว่าจะส่งแบบไหนดี สุดท้ายเลยทำเป็นไดอารี่ซะเลย
มีใครเห็นบางคะว่าฮิโยริเจอการสะท้อนอะไรบ้าง
แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ไม่รู้ว่าตัวเองเจอการสะท้อนอะไรบ้างในชีวิตประจำวัน (ฮา)
 

 

Comment

Comment:

Tweet